حرمله خیر نبینی گُل من نورَس بود
چیدنش تیر نمی‌خواست، نسیمی بس بود
***
حرمله با تیر مردافکن علی را ذبح کرد(۲)
حنجرش شد پاره‌پاره، وای بیچاره رباب
پیکرش را برد بابا تا که پنهانش کند (۲)
قلب مادر زد شراره، وای بیچاره رباب
جای چنگ آخرش روی گلوش سوخت باز
خیره شد بر گاهواره، وای بیچاره رباب
***
داغ تو کجا چو محسن زهراست ۲
مادر تو زخمی از قلاف ندارد
میثم مطیعی