مستانه برگشته

مستانه برگشته
مثل کبوتر اشک من از لانه برگشته

رو به ضریح تو
هر کس که عاقل آمده دیوانه برگشته

مانند پیمانه
گنبد به سمت ساقی پیمانه برگشته

باد از نفس افتاد
وقتی که گیسویت به روی شانه برگشته

خورشید از شوقت
شب دیر رفته صبح زود از خانه برگشته

سوسو زدی چون شمع
تیری به سویت با سه تا پروانه برگشته

وسواس می‌خواهد
این تیر، تیرانداز بی احساس می‌خواهد

صیّاد معمولًا
چشم شکارش را به طرزی خاص می‌خواهد

حتی کمان‌، حاجت
از چشم‌های حضرت عباس می‌خواهد

تیری که می‌آید
از چشم حقّ الله حقّ النّاس می‌خواهد

از روی زین افتاد
دست خداوند آخرش از آستین افتاد

بی دست بود عبّاس
پس بی تعادل بود با صورت زمین افتاد

سر ارباً اربا شد
روی سرش وقتی عمودِ آهنین افتاد

جای عرق این بار
از بس که شد شرمنده خونش بر جبین افتاد

بر جسم فرزندش
زهرا به جای حضرت امّ البنین افتاد

وا شد تنش از هم
حتّی دو تا بازوی مثل آهنش از هم

هی دورتر می‌شد
دست نیاز بچّه‌ها و دامنش از هم

سبقت گرفتند آه
در وا شدن کم‌کم جبین و جوشنش از هم

آخر فرو پاشید
با اتحاد تیغ‌ها پیراهنش از هم

پس فاصله افتاد
بین تمام مهره‌های گردنش از هم

شیطان نمک پاشید
بر زخم حیدر موقع پاشیدنش از هم