مسافر كوفه، قسم به غربت مولا

مسافر كوفه، قسم به غربت مولا 
به چادر خاكی زهرا، (برگرد3) 

به خدا اهل كوفه رحمی، به تو و بچه هات ندارن 
یه روزی می رسه همین جا، سرِ بریدتو میارن 

روی لبمه شهادتین، السلام علی الحسین 
فریاد یا محمدا، (آقام حسین كوفه میا2) 

مسافر كوفه، می شه رقیه آواره 
به هوای طفل شیرخواره، (برگرد3) 

همه ی ترس من از اینه، كه كوفیا حیا ندارن 
همراهشون تیر سه شعبه، برای شیر خواره میارن 

توی آرزوی یه قطره آب، می سوزه چقدر دل رباب 
فریاد یا محمدا، (آقام حسین كوفه میا2) 

مسافركوفه، اینا پی سرت هستن 
 همه بیعت ها رو شكستن، (برگرد3) 

می بینمت تو كربلا كه، غریب و بی پناهی آقا 
بالب تشنه روی خاكِ گودی قتلگاهی آقا 

با ناله ی مادرت حسین، بریده می شه سرت حسین 
فریاد یا محمدا، (آقام حسین كوفه میا2)