مرهم حریف زخم زبانها نمی شود آری جگر که سوخت مداوا نمی شود این قدر پیش چشم کنیزان به خود مَپیچ خاک این حجره کجا و ته گودال کجا؟ به تنم نیزه نخوردهاست جدا نیست سَرم
امیر کرمانشاهی