مرغِ دل امشب، دوباره نغمه‌خونه

مرغِ دل امشب، دوباره نغمه‌خونه
دریای شوق از چشمای ما رَوونه

پای شیدایی، از امشب دَرمیونه
جشنِ شادی از زمین تا آسمونه

پریشونم و می‌زنم دل، به دریا به دریا
رسیده آروم و قرارِ همه بی‌قرارا
همونی که شده امیدِ همه نااُمیدا

جانی و جانانی، برکتِ ایرانی
بَه چقدر آقاجون، بهت میاد سلطانی!

چه کنم وابسته شدم به هوای صحن و سَرات
دلِ من دیوونه شده می‌میرم برات

هرچی که دارم، من آقا از تو دارم
دین و ایمانم، تویی دار و ندارم

سایه‌ی لطفت، همیشه رو سرِ من
از همون اول، به تو افتاده کارم

کبوترِ دِلا هواییِ گنبد طلاته
اگه من آبرویی دارم، از اون نیم‌نگاته
تویی اون آقای کریمی که حاتَم گداته

عشقِ عالَم‌گیرم، من برات می‌میرم
درمونِ دردامو، تو حرم می‌گیرم

همیشه عاشق می‌مونه، دلی که دائم می‌خونه 
یک‌صدا با خادمای نقّاره‌خونه

آقام آقام، آقام آقام...

چه کنم وابسته شدم به هوایِ صحن و سَرات
دلِ من دیوونه شده می‌میرم برات

تو لیلایی من به عشقِ تو اسیرم
ناچیزم امّا، تویی خیرِ کثیرم

خیلی بی‌تابم، برای مشهدِ تو
من نوکر آقا، تویی نِعمَ‌الاَمیرم

حاجتامو یکی یکی، مَحضر تو میارم
آرزوم اینه که یه روزی به پات سر بذارم

گداییِ خونه‌تون عمری شده اعتبارم
پنجره فولادو تو بغل می‌گیرم
آخرش از دستِ کربلا می‌میرم

زیر این اِیوون طلا میون این صحن و سرا
میونِ این صحن و سَرا زیر این اِیوونِ طلا
تو منو راهی می‌کنی تا کرب‌و‌بلا

چه کنم وابسته شدم به هوای صحن و سَرات
دلِ من دیوونه شده می‌میرم برات

السّلطان اَبَاالحسن، السّلطان اَبَاالحسن...