مرده بودم در پی محیای محیا آمدم

(مرده بودم در پی محیای محیا آمدم)۲
لطف کردی، جلوه کردی، در تَجَلا آمدم

من ندیده عاشقت گشتم جنونم ذاتی است
از ازل مجنون شدم دنبال لیلا آمدم

گرچه دارم در اطاعت چشم پوش بسته‌ای
تا دهی در روضه‌ بر من، چشم بینا آمدم

من تهی دستم، فقیرم، مستمند و بی‌کسم
دست‌گیری کن که با دست تمنا آمدم

حسین جان یا مظلوم

نه هراس از نارو، نه شوق جنان دارم به دل
نه همین امروز با امید فردا آمدم

(مادرت از قبل خلقت انتخابم کرده است)۲
پس به هیئت با دعای خاص زهرا آمده‌ام

نسل در نسلم غلام حلقه در گوش توام
ناگهان در پی ارثیه اجداد و ابا آمده‌ام

اشک هم مال خود من نیست روزی شماست
با همین قطره که دادی سمت دریا آمده‌ام

گرچه کوتاهی در انجام وظیفه می‌کنم
در پی دستور تو با حکم اجرا آمدم

(فیض آمت در محرم شامل حالم شده)۲
یک شبه صدها هزاران پله بالا آمدم

فاطمه در هم خریده این گواه گفته‌ام
با همه خوبان منِ بد نیز اینجا آمدم

پاک گشتم مثل طفل تازه به دنیا آمده
با همه آلودگی در روضه تو آمدم

از تو ممنونم که با این ناله، این غم زنده‌ام
باز هم امسال در ماه محرم آمدم

زینبم جلوه‌ی ذاتِ تو حسین 
متحیر ز سِفاتِ تو حسین
 
عاشق صَوم و صلات تو حسین
آشنا با جملات تو حسین

سفره‌دار حَرمت خواهر تو است
بی قرار کرمت خواهر تو است

ما دوتا گریه کنان حسنیم
مثل یک روح میان دو تنیم

کیشه‌ام در صَد‌َد سوختنیم
تا به کی حرف دو پهلو بزنیم

جان من جان خودت جان حسن
این دل خواهر خود را نشکن

آمدم پیش تو بهتر بِشوَم
جرعه‌ای مِی بده کوثر بشوم

مثل زهرای تو حیدر بشوم
با پسرهام دو لشکر بشوم

خواهشا نَهی مَوَکد نکنی
دست خالی مرا رد نکنی

جان زهرا پرم از خون جگری
مردم از دلهره و بی خبری 

کاشکی دو پسرم را بخری
این دو را هم پی قاسم ببری

من به تنها شدنت حساسم
به خدا شیرتر از عباسم

پیچیده در عالم چاووش محرم
(این روضه بخواند، مادر با قدی خم)۲

(ای مذبوح عریان ای اقای اعطشان)۲
مانده پیکر تو بی سر در بیابان 

واویلا حسین جان...

(ای‌هستی زینب، طفلانم فدایت)۲
هر چه در توان بود آوردم برایت

(این دو هدیه‌های زینب بر خدایند
این دو لاله‌های دشت کربلایند)۲

واویلا حسین جان...

دارم از تو خواهش بنما رو سپیدم 
چون لیلا و نجمه کن اُم‌الشهیدم

در داغ گلانم بر غم می‌نشینم
اما ای برادر غربتت نبینم

واویلا حسین جان...