مثل نوش شراب انگور است

مثل نوشِ شرابِ انگور است 
سایه‌ی غم زِ قلب‌ها دور است

کوری چشمِ دشمنان علی 
بَزمِ شادی شیعیان جور است 

نه فقط فاطمه، علی و رسول
آسمان، عرش، قبله مَسرور است 

چقدَر نور دارد این خانه 
خانه‌ی حیدر است یا طور است؟

همه‌ی کائنات ساجدشان
پاسبان حریمشان حور است

چشمِ بد دور باد از این خانه 
نگهِ منکرِ علی شور است 

شبِ قدر است سوم شعبان 
پس رسیدن به عرش مقدور است 

شب میلاد حضرت ارباب 
کوله‌بارِ گناه مغفور است 

روی دست علی‌ست حضرت عشق
همه گفتند نورِ علی نور است 

ما و درک مقام او هیهات
سرّ پروردگار مستور است 

خسته دل‌ها کجا؟ همه برگردید 
او برای نجات مأمور است 

نه فقط ساکنان روی زمین 
فطرس و هرکسی که رنجور است 

چشمشان خیره سمت گهواره‌ست
رحمت او چقدر مشهور است

شب میلاد حضرت عشق است 
روزی ما به برکت عشق است 

رهِ صدساله را رویم امشب 
این عجب نه که عادت عشق است 

خاکِ کوی تو را به زَر ندهم 
تا که در سینه غیرت عشق است

یک زیارت، براتِ صد حج است 
این تقارن به قدرت عشق است 

کس و کارم همه حسینی‌اند 
آری این هم انگار نعمت عشق است 

تا تو را دید فاطمه فرمود 
این پسر اوجِ عزّتِ عشق است

این که ایران نمادِ شیعه شده 
همه‌اش پای دولتِ عشق است 

ما زِ دوری کربلا مُردیم 
دوری از دوست، محنتِ عشق است 
 
دل ما بی‌قرارِ ارباب است 
روز محشر کنارِ ارباب است 

دل ما تا همیشه حیرانت 
قلب جبریل هم پریشانت

ما بدون حسین می‌میریم 
رشته‌ی عمر ما به دستانت 

*******

کربُبلا نبر زِ یادم
جوونیمو پای تو دادم 

اگر گناه من زیاده 
خدا به من حسینو داده

*******

مهر تو مایه‌ی هدایت ما 
شیعه انگار شده مسلمانت 

آرزوی بهشت را نکند 
هرکسی دیده است ایوانت

ما سرِ سفره‌ات بزرگ شدیم 
لبِ ما خو گرفته با نانت

گریه بر تو مرا نجات دهد 
به فدای شکوهِ بارانت

دل ما غرقِ خشکسالی شد 
دستِ خالی ما و احسانت

کمرم را غم تو خَم کرده
روزی صدبار جان من به قربانت 

حکمتش چیست بوسه‌های رسول 
بوسه بر حنجره‌ات و دندانت 

کربلا نیزه‌ها به جای رسول 
همه کردند بوسه‌بارانت  

خواهرت سر به محملش می‌زد 
تا که بشنید صوتِ قرآنت 

تا توان هست از تو می‌خوانیم 
تا قیامت به پات می‌مانیم 

میلاد گُلِ رسول و زهرا و علی‌ست
زیرا که جهان خجسته زین نورِ جَلی‌ست 

ما را دگر از روزِ جزا باکی نیست 
چون بر دل ما عشق حسین ابن علی‌ست