مثل تو دیگه تو عالم نمیاد

مثلِ تو دیگه تو عالَم نمیاد
سَرِ من بدتر از این غم نمیاد

آب می‌ریزم خونِ تازه می‌ریزه
چرا زخمای تنت هم نمیاد؟ 

باید آستین به دهن گریه کنیم
بشینیم من و حسن گریه کنیم

شبِ شامِ غریبونت برا اون
 روزی که تو رو زدن گریه کنیم

چجوری گُلشَنَمو کَفَن کنم؟ 
پاره‌های تَنَمو کَفَن کنم؟ 

باورم نمی‌شدش که آخرش 
من با دستام زنمو کَفَن کنم

تَن با یه اشاره خون گریه می‌کرد
کَفَنت دوباره خون گریه می‌کرد

فاطمه چجوری خوردی به دیوار؟ 
که هنوز زخمه تا گوش و گوشوار

این درسته که کَفَن پُر از خونه
این درسته زخمِ تو فَراوونه

ولی باز خداروشکر تو مدینه
بدنت روی زمین نمی‌مونه

یه بدن فقط رو خاک رها میشه
طُعمه‌ی گرگای کربلا میشه

بدنی که جلو چشمِ خواهرش
روی خاک مُقَطَّعُ الاَعضاء میشه

سَیِّدَنَا الغَریب، سَیِّدَنَا المظلوم
سَیِّدَنَا العَطشان، سَیِّدَنَا العُریان

****
یارب چگونه فاطمه‌ام را کَفَن کنم؟ 
کی جانِ خویش کرده کَفَن تا که من کنم؟