مادر چه غریبانه رفتی تو از خانه

مادر چه غریبانه رفتی تو از این خانه 
پاشیده ز هم جمع شمع و گل و پروانه

با چشم خودم مادر دیدم که تو را کشتند
جرم تو چه بود آخر بر گو که چرا کشتند

کی می‌رود از یادم در گوشه این خانه
با بازوی بشکسته کردی سر من شانه

مادر مادر مادر مادر مادر 

مگر ز اهل مدینه چه دیدى اى مادر 
که دل ز عمر عزیزت بریدى اى مادر