مادر غصه مخور ما که نمردیم

مادرا غصه مخور ما که نمردیم
مهر دایی هَمرَهِ شیر تو خوردیم

کُن کفن بر پیکر ما بهر یاری برادر
روسپیدت می‌نمائیم نزد زهرا جان مادر

ما دو گوهر از یَمِ مواج عشقیم
ما دو مرواریدِ رویِ تاج عشقیم

رد مکن این هدیه‌ها را ای شَهِ خوبان که مادر
بیند از خیمه، که تنها مانده‌ای در بین لشگر

شاپرک‌ها پر کشیدند سوی آتش
قلب زینب شاد از این قربانیانش

این دو هستند اکبرانِ لیلیِ محمل‌نشینت
همچو اکبر جرعه‌نوشان زان شراب آتشینت