وقتی گل ابناء آدم را سرشتند

وقتی گل ابناء آدم را سرشتند
ما را گدای حضرت زهرا نوشتند

گدایان زهرا، غلامان مولا، اهل بهشت‌اند
 
جز او کسی حرف پیمبر را نفهمید
جز او مدینه قدر حیدر را نفهمید
 
 می‌زند پیغمبر ما بوسه بر دستان زهرا

(فاطمه امّ ابیها، فاطمه امّ ابیها)۳
 
زهرا فقط زهراست، مثلش در بشر نیست
جز او کسی پای علی اهل خطر نیست
 
خرید عشق او را، خریدی که غیر از
سود دوسر نیست

 عصارهٔ وصیت زهرا همین است
مولا فقط حیدر امیرالمؤمنین است

 گفت پیمبر کیست زهرا، سرور زن‌های دنیا

 (فاطمه امّ ابیها، فاطمه امّ ابیها)۳