ما را نسیمِ پرچم تو زنده می‌کند

ما را نسیمِ پرچم تو زنده می‌کند
زخمی است دل ،که مرهم تو زنده می‌کند

خشکیده بود چند صباحی قناتِ اشک
این چشمه را ولی غم تو زنده می‌کند

آه ای قتیلِ اشک، نفس‌های مرده را
شور تو، روضه و دم تو زنده می‌کند

ای خون بهای عشق، چه خوش گفت پیر ما
اسلام را محرم تو زنده می‌کند

ما با غذای هیاتتان رشد کرده‌ایم
جان را عطای حاتم تو زنده می‌کند

آقا جسارت است، ولی داغِ شیعه را
انگشتر تو، خاتم تو زنده می‌کند

بالای تل هم آتش این قومِ خفته را
آن خواهرِ مکرّم تو زنده می‌کند

این کشته فتاده به هامون حسین اوست
خود را به اسمِ اعظم تو زنده می‌کند

فردای محشر و غم و طوفان و تشنگی
ما را امید زمزم تو زنده می‌کند

شاعر: عباس احمدی
***