نَه که خود آییم، مارا لطف یار آورده است

نَه که خود آییم، ما را لطف یار آورده است۲
رو به ما آن جلوه‌ی پروردگار آورده است

با دعای حضرت صاحب زمان نوکر شدیم۲
بهر ما این نوکری‌ها اعتبار آورده است

(در سرای بی‌قراری، ساکن روضه شدیم
رحمتش ما را به این دارُالقرار آورده است) ۲

(خوش بر اقبال کسی که شامل رحمت شد و
نام مهدی را به وقت احتضار آورده است) ۲

در مسیر و راه ثارالله، شأنش ویژه است
هر کسی که یک نفر را پای کار آورده است

(کربلای ما چه شد؟! دل شد دوباره زیرو رو
با نسیمی که شمیمِ آن دیار آورده است) ۲

داغ سنگین حسین و ابتلای زینبش
بر دل صاحب زمان، خیلی فشار آورده است

اُف بر این دنیا که زینب را جدا کرد از حسین
چه بلایی بر سرش این روزگار آورده است