لا حبیب الّا کربلا

لا حبیب الّا کربلا 
لا طبیب الّا کربلا
لا دواء الّا کربلا
لا شفاء الّا کربلا

هوا هوای عاشقی هوای کربلا
دلم دوباره می‌تپه برای کربلا
چی میشه که بشم شهید راه کربلا
غلام‌سیاه بشم غلام‌سیاهِ کربلا

من کجا حبیب و جون و مسلم و بُریر 
من کجا سعید و حرّ و عابس و زُهیر

من کجا کربلا، من کجا قتلگاه

نفس کشیدن تو روضه‌هات قدسه
قدم زدن تو راه کربلا مقدّسه
نه این که تنها تربتت برام مقدّسه
پرای رو علامتت برام مقدّسه

من کجا زُبید و سعد و صالح و سلیم
من کجا کثیر و بجر و عابس و نعیم

من کجا کربلا، من کجا قتلگاه

تمام شهرو یک سلامِ تو شفا میده
خدا ما رو به احترام تو شفا میده
نه این که تنها نام تو ما رو شفا میده
تَه اسکان پیرغلام تو شفا میده

من کجا هُمام و سیف و جندقِ حسین
من کجا غلام تُرک و شوذبِ حسین

من کجا کربلا، من کجا قتلگاه