نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
كیست زینب، همیشه بی همتا
[ حاج محمدرضا طاهری ]- 1.2K
- 1
- 0
كیست زینب، همیشه بی همتا نور مستور عالم بالا كیست زینب، نفس نفس حیدر كیست زینب، طپش طپش، زهرا كیست زینب، حسینِ پرده نشین كیست زینب، حسن به زیر كسا كیست زینب، كسی چه می داند غیرِ آن پنج آفتاب هدی كیست زینب، تلاطم عباس كیست زینب، تَموّجِ دریا ذوالفقار علی میان نیام اوج نهج البلاغه ای شیوا كیست زینب، فراتر از مریم روشنی بخش هاجر و حّوا كیست زینب، حجاب جلوه ی غیب صبر اعظم، صلابت عظمی قلمم بشكند، چه می گویم من و اوصاف زینب كبری من چه گویم كه گفت اربابم حضرت عشق، التماس دعا السلام ای شكوه نام حسین دومین فاطمه، تمام حسین آسمان هم در انحصارش بود كهكشان، گوشه ی نقابش بود آتش، آتش گرفته ی نورش آب، سیراب آبشارش بود بعد پنجاه و چند سال، حسین باز هم، غرق در بهارش بود قامتش را ندیده حتی ماه كه علمدار، پرده دارش بود مَحرمِ محملش، فرشته نبود تا علی اكبرش كنارش بود كاروان عشیره ی زهرا تحت امرش، در اختیارش بود ناقه اش روی بال جبرائیل كز ندیمان بی شمارش بود حج خود با جهاد كامل كرد نینوا، آخرین دیارش بود محملش ایستاد و پایین رفت لحظه ی سخت انتظارش بود شور می زد دلش كه می دانست قتلگاهی در انتظارش بود آهِ گرمی كشید از جگرش كربلا را كه دید، زد به سرش آه از این خاك و خارها، برگرد وای از این شوره زارها، برگرد خوب پیداست جای نخلستان لشكری درغبارها، برگرد كربلا آمدی و پاییزی می شود این بهارها، برگرد كربلا آمدی و خواهم دید به تنت یادگارها، برگرد برق نعل است یا كه تیغه ی تیر آن طرف، آن شرار ها، برگرد جان به لب كرده كودكانت را خنده ی نیزه دارها، برگرد حرمله آمده است و بند آمد نفس شیر خوارها برگرد دخترانت چقدر می لرزند از حضور سوارها، برگرد خیمه بر پا مكن كه پر نشود گرد من از مزارها، برگرد ترس دارم كه بال و پر بزنند به علمدارمان نظر بزنند تا كه از خواهرت جدا نشوی تا كه صاحب عزای ما نشوی تا كه در خارهای این صحرا غرق خون، غرق زخمها نشوی تا كه در شیب تند آن گودال با لب تیغ آشنا نشوی تا لباس تو را ز تن نبرند تا هم آغوش بوریا نشوی تا كه پیش نگاه كم سویم از سر نیزه ها رها نشوی تا كه در عمق چشم دختركت زخمی از چوب بی حیا نشوی تا كه بین حرامیان نروی سنگ خورده ترین صدا نشوی در ازای دو كیسه ی دینار گوشه ی یك تنور، جا نشوی تا كه در كوچه زائر طفلِ مانده در زیر دست و پا نشوی جان مادر بیا، بیا، برگرد آه از این كربلا، بیا برگرد