كشون كشون مي‌برن تـو رو

کشون کشون می‌برن تو رو
از کوچه‌ای که، غم انگیزه

کشون کشون می‌برن تو رو
با این اشکایی که می‌ریزه

کشون کشون می‌برن تو رو
با درد و آهی که لبریزه 

آسمون بارید، تمومی کوچه‌ها گل شد 
آسمون بارید، بازم آیه‌ی گریه نازل شد 
آسمون بارید، که دورت پر از ارازل شد

(نکش نامرد، طنابو هی 
که این بی‌کس هم خدا داره)۲

نزن آتیش به این خونه
که این آتیش ماجرا داره 

غریب آقام ای غریب آقام...

(حالا که حرف شکستن شد 
یه دختر بچه یادم اومد)۲

به زیر لب هی می‌گفت بابا
از این مهمونی، بدم اومد 

ز خانه‌ها همه بوی طعام می‌آمد
ولی به جان تو بابا، گرسنه خوابیدم

به جای تو که نبودی زجر 
من هرجا که افتادم اومد

داد کشید اومد، امون من رو برید 
اومد اسمتو بردم، با تازیونه دوید اومد 
اشهدو خوندم، همین که شمر پلید اومد

یه جوری زد روی گونه، که رو کل گونه جا افتاد
یه جوری زد در گوشم، که گوشواره زیر پا افتاد