نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
كاش سردیِ زمستان بگذرد
[ حاج محمدرضا طاهری ]- 1.1K
- 0
- 0
كاش سردیِ زمستان بگذرد تلخیِ شبهایِ هجران بگذرد دستِ ما كوتاه و خرما بر نخیل وای اگر آن سبز دامان بگذرد دیدمش در روضه خاك آلود روی با همان زلفِ پریشان بگذرد اشكهایم را ز چشمم می برد باد وقتی از خراسان بگذرد می شود ای مردِ صحرا گردِ من؟ محملت از این بیابان بگذرد عید ما، جان دادنِ ما، جان بگیر پیش از آنكه عید قربان بگذرد كاش می مُردیم در این چند شب تا مگر شامِ غریبان بگذرد می كشی از سینه وقتی یا حسین(ع) كارم از چاكِ گریبان بگذرد می روی و گریه می آید مرا اندكی بنشین كه باران بگذرد مادرت می آید امشب باز هم از لبم تا یك حسن(ع) جان بگذرد ******** بسكه بر پایِ دلم حوصله زنجیر شده طفلی از هولِ غمِ بی كسیت پیر شده نیزه بر پهلویِ تو نیّتِ قد قامت كرد ای وضویِ تو ز خون لحظه ی تكبیر شده دیدم از خیمه به صورت به زمین افتادی كار از كار گذشته، نكند دیر شده؟ نكند باز عمو دست به خیرات زدی؟ همه ی دشت به سویِ تو سرازیر شده آب كردی جگرم، آب مگر خواسته ای كه سر و كارِ تو با این همه شمشیر شده این همه فاصله ما بینِ نفسهات ز چیست؟ پنجه ی كیست كه با مویِ تو درگیر شده؟ آمدم رو به سراشیبیِ گودال، مرو دو قدم مانده، تحمل كن و از حال مرو آمدم زخم كسی بر بدنت نگذارد لشكری دست به تركیبِ تنت نگذارد آمدم سهم كسی از تو نخواهد ببرد تیغ بر بالِ كبوتر شدنت نگذارد زینتِ دوشِ نبی(ص) ، سینه ی تو پا نخورد زنده تا هست یتیمِ حسنت، نگذارد یوسفِ عمّه، به جانِ تو قسم هیچ كسی دست حتی به پَرِ پیرهنت نگذارد پسرت بودم، از این پس سپرت خواهم شد شمر تا چكمه به رویِ دهنت نگذارد گرچه این تیغ به قصدِ سرِ تو می آید بازویِ كوچكِ این سینه زنت نگذارد دستِ من شكر خدا را، كه به كار آمده است استخوان تا شده، با پوست كنار آمده است