قیامتی برپاست، واویلا
سیدمهدی میردامادپسندیدن0
بازدید1.6K
قیامتی برپاست، واویلا خون به دل زهراست، واویلا رو خاك صحرا مونده این صد پاره تن داره میره رو دستا كهنه پیرُهن كفن نداره ای خدا ارباب من حسین آقام آقام می خونه یك مادر، لالایی میگه عزیز من، كجایی می باره بارون از دو ابر دیده هاش می سوزه آسمون از این سوز صداش نمونده حتی گهواره خالی براش حسین آقام آقام