قلب مرا نرم کرد دیده بارانی ام

قلب مرا نرم کرد، دیدۀ بارانی‌ام
تر شده سجاده از اشک پشیمانی‌ام

از همه دل‌رحم‌تر، از همه نزدیک‌تر
هرچه برنجانمت باز نمی‌رانی‌ام

عمر تباه مرا، بار گناه مرا
باز بدان ای رئوف از سَر نادانی‌ام

از تو چه پنهان پر از حسرت دنیا شدم
از تو چه پنهان پر از بی‌سر و سامانی‌ام

بندۀ شرمنده‌ات عاشق تو بود و هست
خواه ببخشایی‌ام، خواه بسوزانی‌ام

الهی العفو (۲)