قطره به قطره گریه شرابه

قطره به قطره، گریه شرابه
می‌ریزه از جام و مدهوش می‌کُنه

فرموده معصوم، قطره‌ی اَشکِت
برا تو جهنمو خاموش می‌کُنه

مثلِ مادر جَوون مرده برات گریه می‌کُنَم
پا به پای همه‌ی گریه‌کُنات گریه می‌کَنَم

من از اون موقعی که شنیدم آقا گفتی
اَنا قَتیلُ العَبَرات، گریه می‌کُنَم

گریه گریه می‌تونه حالمو بهتر کُنه
خدا نسلِ گریه کُن‌هاتو بیشتر کُنه

اِلٰهی خدا به حقِ اشکای زینبت
رزقِ اشکِ چشمِ ما رو چند برابر کُنه

حسین ابا عبدالله، ابا عبدالله، ابا عبدالله...

قطره به قطره، اشکِ برا تو
پاکم از معصیت و گناه می‌کُنه

فرموده معصوم، موقعِ روضه
جَدِ ما تو چشماتون نگاه می‌کُنه

دارم همراهِ تمومِ کائِنات گریه می‌کُنَم
بِبَریم یا نَبَریم کربُبَلات گریه می‌ک‍ُنَم

تو خودت گفتی که زخمای تَنِت خوب می‌شه
تا مرهمی بِشَم بَرات گریه می‌کُنَم

گریه گریه می‌تونه حُر و زَهیرَم کُنه
منو نزدیکِ تو و جدا زِ غِیرَم کُنه

من برا آخرتم چیزی ندارم جُز این
گریه‌ها که آخر عاقبت به خِیرَم کُنه

حسین، ابا عبدالله، ابا عبدالله، ابا عبدالله