قرار شد که شما بیقرار هم باشید
جهان دچار شما شد، دچار هم باشید
تمام عمر، دمادم کنار هم باشید
و در مساف خطر، ذوالفقار هم باشید
دعای من همه این بوده تا به هم برسید
که خلق گشته زمین تا شما به هم برسید
نفس نفس همه جا عاشقانه همدم هم
خدا نکرده اگر زخم بود مرحم هم
صفا و مروه و رکن و مقام و زمزم هم
چرا که قبله من هم علیست هم فاطمه هم
و رو به اهل مدینه چنین سفارش کرد
نوشتهام که سفارش بلکه خواهش کرد
همیشه نام علی را، امام بگذارید
به خانواده من، احترام بگذارید
برای فاطمهام، سنگ تمام بگذارید
و روی زخم دلش، التیام بگذارید
جهان بدون علی، رنگ و بو نخواهد داشت
بدون فاطمه هم آبرو نخواهد داشت
شنیده میشود از آسمان، صدایی که
کشیده شعر مرا باز هم، به جایی که
نبود هیچ کسی جز خدا، خدایی که
نام مرا نام آشنایی که
پس از نوشتن آن، آسمان تبسم کرد
و از شنیدنش، افلاک دست و پا گم کرد
نوشت فاطمه فاطمه فاطمه شاعر زبانش الکن شد
نوشت فاطمه هفت آسمان مزین شد
نوشت فاطمه تکلیف نون روشن شد
دلیل خلق زمین و زمان معین شد
نوشت فاطمه یعنی خدا غزل گفته است
غزل قصیده نابی که در عذل گفته است
نوشت فاطمه تعریف دیگری دارد
ز درک خاک مقام فراتری دارد
خوشا به حال پیمبر چه مادری دارد
درون خانه بهشت معطری دارد
پدر همیشه کنارت حضور، گرمی داشت
برای وصف تو از عرش، واژه بر میداشت
چرا که روی زمین، واژه وزینی نیست
و شأن وصف تو اوصاف، این چنینی نیست
و جای صحبت این، شاعر زمینی نیست
و شعر گفتن ما غیر شرمگینی نیست
خدا فراتر از این واژه ها کشیده تو را
گمان کنم تو را، اصلا آفریده تو را
که گرد چادر تو، آسمان طواف کند
و زیر سایه آن، کعبه اعتکاف کند
ملک ببیند و آنگاه، اعتراف کند
که این شکوه، جهان را پر از عفاف کند
کتاب زندگیت را مرور باید کرد
مرور کوثر و تطهیر و نور باید کرد
در آن زمان که دل روزگار دلخور بود
و وصف مردمش الهاکم التکاثر بود
درون خانه تو نان فقر آجر بود
شبیه شعب ابی طالب از خدا پر بود
بهشت عالم بالا برایت آمادس
حصیر خانه مولا به پایت افتادهس
به حکم عشق بنا شد، در آسمان علی
علی از آن تو باشد، تو هم از آن علی
چه عاشقانه همه عمر، مهربان علی
به نان خشک علی ساختی به نان علی
از آسمان نگاهت ستاره میخواهم
اگر اجازه دهید با اشاره میخواهم
به یاد آن دل از شهر، خسته بنویسم
کنار شعر دو رکعت، نشسته بنویسم
شکسته آمدهام، تا شکسته بنویسم
و پیش چشم تو با دست بسته بنویسم
به شعر از نفس افتاده، جان تازه بده
و مادری کن و این بار هم، اجازه بده
به افتخار بگوییم، از تبار توئیم
هنوزم که هنوز است، بیقرار توئیم
اگر چه ما همه در حسرت، مزار توئیم
کنار حضرت معصومه، در کنار توئیم
فضای سینه پر از، عشق بیکرانه توست
کرم نهان و فرود که خانه خانه، توست
علی یا علی، علی یا علی
شب بارونه صورتم خیسه
یکی این حال من و بنویسه
دنیا زندونه، گوشه گیرم کرد
جرم من عشقت، عشق اسیرم کرد
دنیا دلیل زندگیم و پس بده
امام حسین بچگیم و پس بده
دنیا دو روزه منم میدونم
من این دو روز و حرم میمونم
دنیا دو روزه یه روز تاسوعا
دنیا دو روزه یه روز عاشورا
یا سیدی یا ابا عبدالله
به خونه برگردی، خونه آغوش حسینه، مگه نه
به خونه برگردی، خونه ببن الحرمینه، مگه نه
منه ویرونه، اربعین میریم خونه
منه ویرونه، بده سامونم
دیگه تو خونه میمونم، بده سامونم
خدا کند که منم اربعین حرم باشم
چقدر برای حرم باید انتظار کشید
پربازدیدترینهای شعر مدح سیدرضا نریمانی جشن ازدواج حضرت زهرا و امیرالمؤمنین علیهما السلام(اعياد و ولادتها)
