قدم میزنه یل قتال العرب

[ حسن عطایی ]

(قَدَم می‌زَنه یَلِ قَتّالُ العَرَب) ۲
رَجَز می‌خونه منم من حیدر نَسَب
اَدَب با غَضب تو یک‌جا یالَلعَجب

عَجَب داره، باپا کوبیده روی نَفسِ اَمّاره
تا دورِ حَرَمه کارِ عَدو زاره
چه سَرتاپاش همه حیدرِ کَرّاره

نگهبانِ لَشکره، به هم ریخته یک‌سَره
یه چشمش به مِیمَنه، یه چشمش به مِیسَره
(شبیهِ شیرِ نَره، آخه باباش حیدره) ۲

(دَخیلُکَ یا اَبوفاضل، دَخیلُکَ یا اَبوفاضل) ۳

(رَجَز می‌خونه شَهَنشاهِ عَلقمه) ۲
رو بازوش یه بازوبَندِ یافاطمه
به پا کرده بِینِ دشمن‌ها هَمهَمه

همه مُردن، عَلَم رو می‌کوبه با یاعلی گفتن
خَبر پیچیده توی لشکرِ دشمن
تا اِسمِ اون میاد همه زمین خوردن

علمدارِ قهرمان، جلودارِ پهلوان
شبیهِ تیغِ نگاش، دوتا اَبروی کَمان
(عَلَم می‌کوبه زمین، به‌هم می‌ریزه زمان) ۲

(دَخیلُکَ یا اَبوفاضل، دَخیلُکَ یا اَبوفاضل) ۳

(همون که به دشمنا غَضَب می‌کنه) ۲
تا زینب رو می‌بینه اَدَب می‌کنه
آدم با فَضائلش طَرَب می‌کنه

طَرَبناکه، ولی دَراُفتادن باهاش خطرناکه
مثلِ باباش علی دلیر و بی‌باکه
تو ذاتِ دشمناش نُطفه‌ی ناپاکه

علی‌قدرت یاقَمَر، علی‌هِیبَت یاقَمَر
علی‌شوکت یاقَمَر، علی‌رَفعَت یاقَمَر 
(علی‌حکمت یاقَمَر،علی‌دولت یاقَمَر) ۲

(دخیلُکَ یا اَبوفاضل، دخیلُکَ یا اَبوفاضل) ۲