قدم می‌زنه با نگاهش لشکری رو به‌هم می‌زنه

قدم می‌زنه، با نگاش لشکری رو به‌هم می‌زنه
علی اومده، که داره تو معرکه عَلم می‌زنه
رجز می‌خونه، سرنوشت خیبرو رقم می‌زنه

معرکه تحت اختیار علی
چشم‌ها مبهوت اقتدار علی
باید بگی لافتی الّا علی
لا سیفَ الّا ذوالفقار علی

علی مولا یا حیدر...

چه با هیبته، پدر خاکه ولی تهِ عزّته
توی معرکه، فقط از شجاعت علی صحبته
روایت میگه؛ جای هر کی که دوسِت داره جنّته

تو میدون، وقتی که غضب می‌کنه
از تو لشکر حریف، طلب می‌کنه
لرزه می‌افته به تن دشمنا
مرحب، حتی با اسمش تب می‌کنه

علی مولا یا حیدر...

ایوان نجف، عجب صفایی دارد!
حیدر بنگر، چه بارگاهی دارد!
کعبه به خود مناز از روی شب
جایت بنشین، که هر که جایی دارد