فریاد تو شد در هلهله گم

فریاد تو شد در هلهله گم
خون شد دل و وای از روز دهم

باز ناله و اشک با سوز و شرر 
باز روضه‌‌ی باز، باز روضه‌ی سر

با وصیّت زهرا، دل زِ غم لبالب شد
زیر حنجرت آقا، بوسه‌گاه زینب شد

ای حسینِ مظلومم...
****
واویلا هزار زخمه رو پَرت 
داغ عطشه روی جگرت 

پیشونیِ تو از خون شده رنگ 
گودال و یه کوه تیغ و نِی و سنگ

روضه‌خون شده زهرا واسه جسم صد چاکت
جای چکمه‌ی شمره روی سینه‌ی پاک

ای حسینِ مظلومم...
****
تنها به زمین، زن‌ها نگران
دل‌ها پُرِ خون، سرها به سنان 

با هرچی می‌شد آقا زدنت 
غارت نمی‌شد کاش پیروهنت

موندی بین گودالی، غرق خون و خاکستر
ساربانی که چشمش هست پیِ یه انگشتر

ای حسینِ مظلومم...