غمی مانند هجران تو جان فرسا نخواهد شد

غمی مانند هجران تو، جان‌‌فرسا نخواهد شد
عذاب دوری‌‌ات در چهره‌‌ام حاشا نخواهد شد

مرا داغ فراغت در جوانی پیر کرد آخر
به سن و سال من قد کسی که تا نخواهد شد

کجایی یوسف من؟ کور شد یعقوبت از گریه
نیاید عطری از پیراهنت، بینا نخواهد شد

فضای سینه‌ام را آنقدر اندوه پر کرده
که شادی در دل غم‌دیده‌‌ی من جا نخواهد شد

به جرم گفتن از عشقت، تمام شهر طردم کرد
اگر عاشق تو را دارد، تک‌ و تنها نخواهد شد

من از دست گناهانم به‌ سوی تو گریزانم
یقین دارد دلم با بودنت، رسوا نخواهد شد

فقط لطفی کن و شغل گدایی را مگیر از من
فقیری که نشسته پشت این در، پا نخواهد شد

همین حالا نوازش کن مرا تا که نفس باقی‌ست
بدون مهر تو امروز من، فردا نخواهد شد

میان هر بلایی، فاطمه آمد نجاتم داد
برایم سرپناهی، چادر زهرا نخواهد شد

عجیب این روزها میل شبستان نجف دارم
به جانت هیچ‌ جایی خانه‌ی بابا نخواهد شد

جنان را در حریم مرتضی باید تماشا کرد
چنین آئینه‌‌ای در کعبه هم پیدا نخواهد شد