غم‌هایی هست که آدمو از زندگی سیر میکنه

غمایی هست که آدمو از زندگی سیر میکنه 
یه روزه داغ یه جوون یه پدرو پیر میکنه 

کجا بودید تو کربلا، عصای پیریشو زدن 
سریع نشست روی زمین، تا که رسیدش به بدن 

همه زنا و بچه ها، از خیمه بیرون اومدن 
نمیدونست چیکار کنه، بدنو کامل ببره 

سینه زنا کم نذارید، شب علی اکبره 
"علی علی یا ولدی، علی علی یا ولدی" 

*** 
کشتی غمهای حسین تو موج خون پهلو گرفت 

تا که حسین اکبرو دید دستشو رو زانو گرفت 
از علی کینه داشتن و با هر چی میشد زدنش 

نیزه تو پهلوش زدن و به روی خاک کشوندش 
اهل خِیَّم گریه کنه، اهل حرم سینه زنش 

الهی که باشه دروغ، که جا نشد تو عباش 
میریزه خون تازه از، تَرَکای روی لباش 

"علی علی یا ولدی، علی علی یا ولدی" 
*** 

لباتو وا کن و بهم دوباره باباجون بگو 
مؤذن حرم پاشو برا بابا اذون بگو 

پُر شده از لخته ی خون، اطراف یاقوت لبات 
نفس نمیکِشی تو، دیگه خاموش شده صدات 

قراره تشییعت کنن، به روی تابوت بابات 
داغ تو جاش رو جگره، ای زخم کاریِ حسین 

جوونارو صدا بزن، بیا به یاری حسین 
"علی علی یا ولدی، علی علی یا ولدی" 

***