غمِ فراق تو اصلاً برام كم نگذاشت

غمِ فراق تو اصلاً برام كم نگذاشت
لبم كه خواست شكایت كند، دلم نگذاشت

همیشه درد دلم با تو، نیمه كاره گذشت
لبم كه باز شد این دفعه، گریه‌ام نگذاشت

زمانه باعث هجران نشد، خودم شده‌ام
گناه‌كارىِ هر روزۀ خودم، نگذاشت

مرا ببخش كه از دورى‌ات نمى‌میرم
سرم دوید بسویت ولى پَرم، نگذاشت

اگر كه دیر رسیدم پَرم وَبالم شد
كمىِ فرصت‌و، دورىِ راه هم نگذاشت

به هر كسى كه به فكرم رسید رو زده‌ام
ولى براى وساطت كسى قدم نگذاشت

به من نخواسته دادى، نگفته بخشیدى
بزرگوارى تو فرصتِ قسم نگذاشت

همیشه زودتر از در زدن درى وا شد
مرا نگاه كریمت مُعطّلم نگذاشت

قرار بود كه قهرت مرا بسوزاند
دوباره سایۀ گلدستۀ حرم، نگذاشت

شاعر: محمد جواد پرچمی
***