غمِ بیست ساله‌ام رو کی می‌‌دونه

غمِ بیست ساله‌ام رو کی می‌‌دونه؟
سوزوندن حاصلم رو کی می‌دونه؟
پریشونم پریشونم پریشون
آخه حال دلم رو کی می‌دونه؟

تو افتادی، حرم افتاد
یه دلشوره به جون خواهرم افتاد
تو افتادی، عَلم افتاد
تو افتادی امید آخرم افتاد

تو افتادی عزیز من  
شکستم ریختم بال و پَرم افتاد
تو افتادی بدونِ تو 
یه لشکر بی‌حیا دور و بَرم افتاد

علمدارم، کس و کارم
آخه جز تو کیو دارم؟

غمِ بی‌تکیه‌گاهی کشته ما را 
بدونِ تو سیاهی کشته ما را
تمام درد ما اینه اباالفضل
غمِ بی‌سرپناهی کشته ما را

تو که رفتی پناهم رفت
رمق از بچه‌های چشم به راهم رفت
تو که رفتی شدم تنها
تمام لشکرم نور نگاهم رفت

تو که رفتی سیاهی شد
دیگه حرف اسیری شد سپاهم رفت
تو که رفتی حرم لرزید
امان از خیمه‌های بی‌پناهم رفت

دیگه از آب نگو ای داد
حرم تنها عمو می‌خواد

علمدارم، کس و کارم
آخه جز تو کیو دارم؟