غزلی بخوان که شود عیان

غزلی بخوان که شود عیان
که امیر روز جزا علیست

که حساب ما که عقاب ما
که عذاب ما همه با علیست

نشد از غم ضعفا جدا
و کسی که در پی هر گدا

برود شبانه و بی‌صدا
ببرد لباس و غذا علیست

همه رمز و راز جهان بدان
شده در عیان علی نهان

شد اگر کسی یل و پهلوان 
به‌یقین که از دم یا علیست

همه دم بگو "بک یا علی"
که نفس علی که هوا علی

که دوا علی که شفا علی
که دعای رفع بلا علیست

برود فراتر از آنچه که
نرسد بال ملائکه

قدری که در دل معرکه
درِ قلعه کنده ز جا علیست

چه صلابتی و چه شوکتی
چه شجاعتی و چه هیبتی

به صفا و مروه چه حاجتی
به صفا قسم که صفا علیست

***