غروب غربت چه دلگیره
امین قدیمپسندیدن53
بازدید2.2K
غروب غربت چه دلگیره سراغت رو نیزه میگیره رو این تن یه جای سالم نیست داره این شمشیر کجا میره اومده جون فدات، تا سپر شه برات تا یکم جون بگیری جون عالم فدات، من میمیرم برات تو نباید بمیری خونیه رنگ و روتو تیغ بریده گلوتو به خدا که نمیدونن این خنجرا ارزش تار موتو عمو حسین، عمو حسین ... نگو وایسا، قتلگاه غوغاست میبینی عمه، عموم تنهاست بمونم تو خیمهها زشته که قرآنم زیر دست و پاست یاد گرفتم ازت توی دنیا فقط دلخوشیم به عمومه دل ببندم به چی، من بمونم که چی زندگیم یه عمومه کی شده نیزه بارون بین فوارهی خون دست و پا میزنه اون کسی که نگاش داده دنیا رو سامون عمو حسین، عمو حسین ...