غروبِ تلخی داری

(غروبِ تلخی داری، رو خاکا سر می‌ذاری)2
به جونت افتاده شمر میگه سَنان چرا بیکاری؟
با نیزه اومد سمتت خون از لب و دهانت جاری

(نفس بریده نیزه، امون نمیده نیزه)2
چقدر تو مقتل این سو اون سو تورو کشیده نیزه
صورت و در هم کرده تا به گلو رسیده نیزه

(سَلامُ الله عَلَی العَطشان
سَلامُ الله عَلَی العُریان) 6

(شلوغه دورِ گودال، دیدم که رفتی از حال
چادر من هم مثل پیراهن تو میشه پامال
عقیقِتو که بردن حالا میرن سراغ خَلخال) 2

کمین نشسته نیزه، راهتو بسته نیزه
توی ضریحِ سینه‌ات دیدم سَنان شکسته نیزه
پیرُهنی رو که مادر داده می‌افته دست نیزه

(سَلامُ الله عَلَی العَطشان
سَلامُ الله عَلَی العُریان) 4

(تو های و هوی نیزه، نگام به سوی نیزه
دیدم که خون از چشمات می‌ریزه بر گلوی نیزه) 2
دیدم سرت رو پیش چشمام زدن به روی نیزه

(قدم قدم با نیزه، یا سنگ زدن یا نیزه
خودم درآوردم از پهلویِ زخمی چندتا نیزه) 2
داره برای زخمات گریه می‌باره حتی نیزه

(سَلامُ الله عَلَی العَطشان
سَلامُ الله عَلَی العُریان) 4