غدیر با علی غدیر می‌شود

غدیر با علی غدیر می‌شود
نبی! بگو وگرنه دیر می‌شود

علی حقیقتاً خودِ پیمبر است
اگر چه ظاهراً وزیر می‌شود

میان این همه صحابه‌ی رسول
چرا فقط علی امیر می‌شود؟

علی شدن که کار هر کسی نبود
علی‌ست آن‌که بی‌نظیر می‌شود

علی که وسعت زمین و آسمان
میان پنجه‌اش اسیر می‌شود

علی که نوح نیز پای درکِ او
هزار و چند سال پیر می‌شود

فقیر با علی جهانِ ثروت است
جهان بدون او فقیر می‌شود

کسی که هست زیر سایه‌ی علی
چه سربلند و سر‌به‌زیر می‌شود

علی که هر کسی کنار سفره‌اش 
گرسنه آمده است سیر می‌شود

علی علی علی فقط علی
دوباره شعر دلپذیر می‌شود

غدیر، مصطفی عجب دَمی گرفت
میان دست خود چه پرچمی گرفت
****
عقیق سرخ مصطفی رکاب شد
علی برای قوم انتخاب شد

و عکس یادگاریِ دوتا رفیق 
میان برکه‌ی غدیر قاب شد

چه عکسی است این که پس زمینه‌اش
فرشته و خدا و آفتاب شد

خدا خرید عکس را برای خود
خدا نوشت با علی حساب شد

امیرمؤمنین زِ جانب خدا
فقط به حضرت علی خطاب شد

خدا نوشت جای اوست در بهشت
هر آن که خاک پای بوتراب شد

خدا نوشت کامل است دینتان
علی و آیه آیه‌اش کتاب شد

از این به بعد، بعد هر خدا خدا
علی علی میان عرش باب شد

بگو علی که ذکر یا علی مدد
از این به بعد بهترین ثواب شد

علی کجاست حاضر است و غایب است
علی‌ست آن‌که مظهرَ العجائب است
****
مسلّماً تو با نبی برادری
نیافتم برای تو برابری

خودت که جای خود نیافتم علی
میان روزگار خویش قنبری

قیامتی به غیر قامت تو نیست
و نیست غیر چشم‌هات محشری

حسین در نماز روی دوش تو
میان عرش می‌رود چه منبری!

تمام تو، ازل تویی، ابد تویی
امام تو، تو اولی تو آخری

تو قالبی تو قاهری تو فاتحی
تو حیدری تو حیدری تو حیدری

چه می‌شود که با خودت میان جنگ
جناب ذوالفقار را بیاوری

نشان بِده که در جهان به جز خودت
نبوده است تاکنون دلاوری

سری تکان بده ببین میان جمع
نمانده است روی پیکری سری

علی برای دست‌گرمی آمده 
برای او بیاورید لشکری

و دستمال زرد بسته بر جبین
کجاست قلعه‌ای، کجاست خیبری؟

حریف جنگ را برای مرتضی
هنوز در جهان نزاده مادری

آهای عَمر عَبدِوَد غلاف کن!
بس است جای دیگری مصاف کن