غبار کوچیکیم از نسیم جاده او

غبار کوچکی‌ام از نسیم جاده‌ی او
بلند می‌شوم از جای با اراده‌ی او

(علی بزرگ بزرگ بزرگ‌های جهان
منم غلام غلام غلام‌زاده‌ی او)۲

همیشه کوچک و خردند خانواده‌ی من
و تا همیشه بزرگند خانواده‌ی او

الی الابد همه ایل و تبار ما نوکر
همیشه‌اند امیران ما، نواده‌ی او

ندید اخم علی را کسی به جز ظالم
نصیب برده یتیم از رخ گشاده‌ی او

شهنشه دو جهان است شک نکن دیدی
سواره‌های جهان را اگر پیاده‌ی او

بگیر دامن اورا، ببین که حبل متین
نبوده غیر نخی از عبای ساده‌ی او

علیٌ مظلوم‌ٌ من الاول، علیٌ مظلومٌ الی الاخر
علی مظلوم فی حیاته، علی مظلوم فی مماته

جوری پاتو می‌کشید، که پای مادرم به مقتل وا شه
جوری پاتو می‌کشید، تو رفتی و منو نبردی باشه

جوری ناله می‌زنم، اشک شمر و در میارم باشه
جوری ناله می‌زنم، نمرده زینب که سرت دعوا شه
جوری ناله می‌زنم، که پیرهن کهنه‌ی تو پیدا شه

پیکرتو برمی‌گردانم خیمه، من سرتو بر می‌گردونم خیمه
خیالت از حال رقیه راحت باشه، دخترتو برمی‌گردونم خیمه

جوری گریه می‌کنم، خولی دست از سر تو برداره
جوری گریه می‌کنم، جای زن و بچه مگه بازاره

جوری گریه می‌کنم، حرمله گریه کنه پا گهواره
جوری گریه می‌کنم، خولی دست از سر تو برداره

حسین...

رگاتو دیدم، یه عده نا بلد بریدن
چقد سرت رو بد بریدن
سنان و حرمله رسیدن

تو اون شلوغی، چطور لباس تو دراومد
دیدم که شمر با خنجر اومد

یکی تنت رو، با نیزه از زمین بلند کرد
به حلقومت یه نیزه بند کرد
 جلو چشام بگو بخند کرد

حسین...