عموی تنهام حسین، عمو میون قتلگاه افتاده
سیدمهدی میردامادپسندیدن3
بازدید1.8K
عموی تنهام حسین عمو میون قتلگاه افتاده تشنه به زیر دشنه ی بیداده لطمه زدن به پیكرش آزاده پا به زمین می كشه صد، واویلا نیزه می باره رو سرش، از بالا بذار برم تا كه نمونه، تنها یار نداره كنارش زرد زرده بهارش من كه شدم بی قرارش، واویلا واویلا آه دل و می سوزونه بزم زنده كُشونه صورتش غرق خونه، واویلا اویلا عمه عمه، بذار برم پیش عمو عمو عمو، تنها شده پیش عدو تنم ز غربت عمو، تب داره سقف فلك رو سر من، آواره می رم تا كه نگن عمو، بی یاره آبروی مسلمونی، رو بردن هرچی بلا كه بود سرش، آوردن باغ گلش رو یك دفعه، پژمردن وای، عمو بی شكیبه وای، عمو چه غریبه غربتش چه عجیبه، واویلا من عشق به عشقش اسیرم كاش بشه كه بمیرم تا عزاشو نگیرم عمه عمه، بذار برم پیش عمو عمو عمو، تنها شده پیش عدو