عمو حسین بیا که بین خاک و خون نشسته‌ام

عمو حسین، بیا که بین خاک و خون نشسته‌ام
عمو حسین، بیا ببین که استخوان شکسته‌ام 

یادگار مجتبی، گل سرخِ حسن 
فداییِ حسین، میان معرکه پیش پای زهرا 

قد کشیده پیکرت، به روی خاک و خون
میان دشمنان شده‌ آیینه‌ی غربتِ عاشورا

بیا ببین افتادم از پشت فرس عمو حسین 
نقش زمین بیا به فریادم برس عمو حسین 

قاسم ابن مجتبی در این محاصره
به ذکر یا علی شبیه فاطمه بر روی خاک افتاد 

ناله زد مادرِ او، دل اهل حرم شده آتش همه
میگن که وا شده گیسوی گیسوی او در باد 

عمو حسین ببین شده کبوترت شکسته پَر
عمو حسین بیا و پیکر مرا با خود ببَر 

خون دامادِ حسین حنای حجله‌ی شهادتش شده 
دلِ تنگ عمو بی‌قرار رویش

شاخ شمشاد حسین که شب پا بزنی میان نیزه‌ها
بهای غربتش می‌چکد از مویش

آرامشم به راه تو روی زمین پا می‌کِشم 
عمو بیا تا تو نیایی در بَرم در آتشم 

ای امامِ روح، ای روح امام
ای تمام عشق، ای عشقِ تمام

ای خدای عشق، ای عشق خدا 
ای وفای اصل، ای اصل وفا

حقِ تفسیری، تفسیر تو حق 
حق شمشیری، شمشیر تو حق

برق چشمت برق شمشیر خدا
بچه‌شیر سومِ شیر خدا

سقّای دشت کربلا اباالفضل
عالمِ عشق تو چیزی دیگر است 

محشرم نام تو نامت محشرت است
کاسه‌ی دست تو جام کوثر است