عمری مرا تو بیشتر از من دعا کردی

عمری مرا تو بیشتر از من دعا کردی
من معصیت کردم ولیکن تو حیا کردی 

دادی جوابم را تو بی‌ چون و چرا اما 
چون و چرا کردم مرا وقتی صدا کردی 

ای وای از آن نیمه شب‌هایی که آقاجان 
من خواب بودم تو به حالم گریه‌ها کردی 

من که همیشه جای مرهم، درد تو بودم
ماندم برای چه تو دردم را دوا کردی 

دورت بگردم من، فقط بین رفیقانم 
حق رفاقت را تو جانانه ادا کردی 

از یاد بردم عزت من از کجا بوده 
از بس به این سائل عطای بی‌ریا کردی 


*****

یادم نمی‌رود که همه عزتم تویی
من پای سفره‌ی تو شدم محترم، حسین

لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد
ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین

حسین حسین حسین...

*****

غم نیست گر بسته است بر رویم همه درها
وقتی در رحمت به روی من، تو وا کردی

دعا کن زنده باشم من ببینم که 
تو در مدینه چهار تا جنت بنا کردی 

جانم فدای سفره‌ی ام‌البنینی که 
هر صبح شنبه در مدینه تو به پا کردی