عمر اگر صدسال طول کشد

عمر صد سال اگر طول کشد، مختصر است
از همان لحظه‌ی میلاد، اجل پشت در است

به کجا می‌روی ای بنده‌ی سرگشته، بیا
که خدا از رگ گردن به تو نزدیک‌تر است

(چه غم از زخم زبان‌ها، چه غم از طعن رقیب 
که خدا عاشق این سوز دل و چشم تر است) ۲

بهترین هدیه‌ی این سفره‌ی مهمانی حق 
عطش لحظه‌ی افطار و دعای سحر است

آنچنان پرده بر اعمال بَدَت افکنده
ملک صبح ز اعمال شَبَت بی‌خبر است 

عرش بر گریه‌ی شرم تو مباهات کند
پَر اشک سحرت خوبتر از بال و پر است 

همه درهای فلک را به روی خود بستی
راه وا کردن آن، دستِ دعای پدر است

هرگز از یاد گل فاطمه غافل نشوی
شب جمعه است، شب حجت ثانی عشر است

نمک عشق بیاور، که محک عشق علی‌است 
عمر بی‌عشق حسین بن علی بی‌ثمر است

غزلی تازه سر انداز، سخن بیشتر است
همه شب‌ها دگرند و، شب جمعه دگر است

(شب جمعه است مگو، کرببلایی نشدم
کربلا مجلس روضه‌است، همین دور و بر است) ۲

کربلا منتظر ماست، بیا تا برویم
مادری روضه بپا کرده، بیا منتظراست

شب جمعه‌است به یاد لب عطشان حسین 
عالمی سینه‌زن و، مادر او نوحه‌گر است

باز با بانگ بنی همه آفاق گریست
آفرینش همه از ناله‌ی او در شرر است

روضه خوانم من و، هرگز نرود از یادم
ریشه‌ی نیزه‌ی گودال، همان میخ در است

تکیه بر نیزه‌ی غربت زده و می‌بیند
آه عباس کجایی که حرم در خطر است

به خدا لشکر دشمن همه می‌دانستند 
که علی اصغر او از پدرش تشنه‌تر است

از سر نی، سر بابای غریبش می‌گفت
به خدا از همه سرها، سر شش ماهه سر است

داغ فرزند کشنده است، همه می‌دانند
بدتر از زخم گلو، آتش زخم جگر است

خنجر شمر کجا، کشتن ارباب کجا
بنویسید پدر کشته‌ی داغ پسر است
****
ای که با تیغ جنون می‌کشی‌ام
تو مپندار کنون می‌کشی‌ام

اکبرم را که به خون آغشتی
در همان جا مرا هم کشتی

حسین جان...