علی و تنها نذاری زهرا
سید مجید بنی فاطمهپسندیدن2
بازدید0
ما زالت بعد ابیها منهدة الرکن ناحلة الجسم طبق وصارت چه خیال موند زهرا تنها فقط گریه ما زالت بعد ابیها معصبة الراس باکیة العین هوای خونه دلگیره برای حسن برای حسین منو ببخش که پشت در تو ازدحام چهل نفر نیومد از دستم کاری زهرا با گریه شب حسن تشنگی لب حسین علی رو تنها نذاری زهرا حسن دیگه تا نیمه شب بیداره وقتی که پلکاشم رو هم میذاره می‌پره از یه خواب تکراری با ناله هر شب حسین تا از تشنگی میشه بیدار نیمه‌شبا از در و میخ و دیوار میخونه هی روضه تکراری برای زینب هی دعا می‌خونن اهل خونه با این زمزمه فاطمه یا فاطمه زهرا میشه این روزا پهلو به پهلو از درد پهلو با مشقت از علی با درد بازو هی می‌گیره رو خیره میشه گاهی چشماش روی دیوار گاهی به مسمار اما تا حیدر میاد پا میشه از جاش انگار نه انگار که بین سینه غم داره بازوهاشم ورم داره ولی با قد خم داره زهرا مثل قدیما یک تنه خونه رو جارو میزنه اینجوری سخته دیدن زهرا مشغول کار خونه میشه مادر تا نیاره دردو به روی حیدر میزنه هی شونه با زحمت به موهای دختر دسته دستاسو بازم با اصرار می‌گیره از دستای فضه و کار می‌کنه با دست شکسته پیش چشم کرار اما داره حیدر از حال خرابش واهمه میگه بسه استراحت کن عزیزم فاطمه فاطمه یا فاطمه