فیض ببرن علمای زینبی

(فیض ببرن علمای زینبی) ۲
از مرحوم سیبویه شنیدم یه مطلبی

میرزای شیرازی، رو منبرِ حوزه
عمامه به زمین زد، پای همین روضه

(میمونه همیشه این روضه به یاد، واویلا
دَخَلَت زینب علی ابن زیاد، واویلا) ۲

خدایا، برس به داد کعبة الرزایا
شکسته شد دندان ثنایا، خدایا

مصیبةً ما اَعظَمَها کرب و بلا کرب و بلا

(فیض ببره مرحوم حق شناس) ۲
میدونم که شبِ جمعه‌ها کرب و بلاس

تو آخر چله، وقتی تو بستر بود
تو عالم رویا، آقا بهش فرمود

(توی سختیا توسل به علی اصغر کن
معجزه می‌کنه شیرخواره‌ی من باور کن) ۲

بمیرم، از زندگی هنوز نبرده حظی
وای من از تشنگی و تلزی، بمیرم

مصیبةً ما اَعظَمَها کرب و بلا کرب و بلا

(فیض ببره سید بحرالعلوم) ۲
وقتی کربلا میرفت میشکنه بغض گلو

دسته که راه افتاد، شد وقت دیدار و
توی توریج دید، مهدیِ زهرا رو

(هروله کنان میگه اباالغریب، یا جدا
صَلی عَلَیکَ یا شَیبُ الخَضیب یا جدا) ۲

بمیرم، همه به سمت قتلگاه دویدن
امامو زنده زنده سر بریدن، بمیرم