عَلم به دوش شام منم

عَلم به دوشِ شام منم
برنده‌ی قیام منم
منم منم نکن یزید
که دختر امام منم

زاهده منم، عابده منم
اون که در راه حسین مجاهده منم
فاطمه منم، عالِمه منم
بانویی که فخر آل هاشمه منم

أنا بنتُ الحسین، به شرافت نگین
شده هم‌بازی‌ام، یل اُمُّ‌البنین
به سلاحِ بکاء، کمر اهل کفر
چو عمویم قمر، زده‌ام بر زمین

رقیه منم، رقیه منم...
                       
کرامتِ تمام منم
و واجب احترام منم
منم منم نکن یزید
که خواهر امام منم

مجتهد منم، منفرد منم
اون که پای کار شاهِ مستعد منم
کامله منم، فاضله منم
اون که باب حاجتای سائله منم

أنا بنتُ الحسین، نوه‌ی حیدرم
برود گر سرم، ندهم معجرم
و به اذن رسول و به اذن علی 
برود سوی شام همه‌ی لشکرم
                      
خطیبه‌ی کلام منم
و صاحب احتشام منم
منم منم نکن یزید
که نوه‌ی امام منم

نابغه منم، صادقه منم
بر امام اونی که بیشتر عاشقه منم
راضیه منم، مرضیه منم
مثل زهرای بتول هم إنسیه منم

أنا بنتُ الحسین، رجزم باوقار
شده اشکم چنان، لبه‌ی ذوالفقار
همه‌ اجداد تو، به‌خدا خار و پست
و بدان ای یزید، منم حیدر تبار

علی علی علی...