نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
عصرِ زیبای وقوفه
[ سیدمهدی میرداماد ]- 5.2K
- 10
- 0
عصرِ زیبای وقوفه یه وقوف آفتابی یه وقوف عاشقونه زیر آسمون آبی عرفات چشش به راهه تا وقوفتو ببینه تا که یک لحظه کناره صاحب خودش بشینه عصرِ زیبای وقوفه کاش منم وقف شما شم تا یه صبح عید قربون نذر آقای مِنا شم من نشستم اینجا مثله یه گدای سرراهی بین این همه سفید پوش با لباس روسیاهی میگن امروز عرفاته گدایی فعل حرومه آخه بخشیدن تو این روز از قدیم رسم و رسومه بزار یک کم خودمونی درد دل کنم دوباره بذار تو شبای تارم بریزم یه کم ستاره گناهام بسکه زیاده کی میتونه بِشُماره؟ چاره ای برام بساز تا هی بهم نگن بیچاره خاک عالم تو سر من که بیچاره ی گناهم جوونیم هزینه شد، رفت تو اجاره ی گناهم کمکم کن که دوباره سر سجاده بشینم تا زیر این آسمونا یک کم افتاده بشینم دست بکش به روی چشمام هوس نگاتو کردم یه پر و بالی بده که دوباره هواتو کردم دستمو بگیر بلند شم قصد کربلاتو کردم هوس بارون گریه توی روضه هاتو کردم اجازه می دید که قبل از اینکه ما دعا بخونیم یک کمی از عرفاته کربلایی ها بخونیم عرفاتی که غریبه عرفاتی که شهیده عرفاتی که رو نیزه است شکل یک سرِ بریده عرفاتی که یه مادر هی می گفت آبش ندادن ای خدا گهواره ی شیر ... ... خوارشو تابش ندادن عرفاتی که یه خواهر توی قتلگاه براش مُرد خدا می دونه که اونجا چقدر مشت و لگد خورد عرفاتی که یه دختر قیامت براش به پا کرد هی می گفت کدوم حرومی سرتو اینجور جدا کرد عرفاتی که یه سقا توی علقمه فداش شد یه جوری عمود زدن که سجده کرببلاش شد یه جوری عمود زدن که هیچ جوری بلند نمی شد یه جوری عمود زدن که سر رو نیزه بند نمی شد ***