نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
عشقت میان سینهی من پا گرفتهست
[ حاج محمود کریمی ]- 3.1K
- 2
- 0
عشقت میان سینهی من پا گرفتهست شکرِ خدا که چشمِ تو ما را گرفتهست دریاب دلها را به یک گوشه نگاهی حالا که کارِ عاشقی بالا گرفتهست از کودکی آوارهی کوی تو هستم دستِ دلم را حضرت زهرا گرفتهست عمریست آقاجان دلم از دست رفته پایین پای مرقدت، مَأوی گرفتهست گیسوکمندِ خوش قد و بالای ارباب ششگوشه هم با نور تو معنا گرفتهست مانند جدّت رحمتُ لِلعالمینی حیف است دستِ خالیِ ما را ببینی زلف تو را موی پریشان میشناسد چشمِ تو را آیاتِ باران میشناسد عِطر تو و پیراهنت را یوسفِ شهر کوچه به کوچه صبحِ کنعان میشناسد اِعجاز چشمان تو را، آیه به آیه آری دلِ تازه مسلمان میشناسد آقا کراماتِ نگاهِ روشنت را خورشید در هر صبحگاهان میشناسد خشم و خروش و هیبتت را بین میدان هوهوی رعد و برقِ طوفان میشناسد خورشید از شرم نگاهت رو گرفته در ساحل نورانیات پهلو گرفته بالاتر از حدّ تصوّرها، کمالت دل میبَرد از مردمِ عالم، خیالت صبحِ ازل چشمانِ مبهوتِ ملائک بودند شیدای تماشای جمالت میجوشد از خاکِ قدمهای تو زمزم کوثر، شرابِ خانگیِ لایَزالت کِی میشود با بالهای این چنینی پرواز تا اوج شکوهِ بیمثالت آنجا که بالِ جبرئیل آتش بگیرد بامِ نخستِ پَر کشیدنهای بالت خَلقاً و خُلقاً، منطقاً عین رسولی دیگر چه گویم از تو و خوی و خصالت وقتی که تکبیرت طنینانداز میشد میگفت لیلا مادرت، شیرم حلالت میریزد از عطر نگاهت یاس، آقا تنها تویی همشانهی عباس، آقا هر صبح بر لب نغمهی تکبیر داری تو آفتابی صبحِ عالمگیر داری با حلقههای گیسوی پُر پیچ و تابت صد کاروان دل در دلِ زنجیر داری از لهجهات بوی خدا میآید آقا هر گاه بر لب نغمهی تکبیر داری از مِیمنه تا مِیسره میپاشد از هم وقتی که در دستان خود شمشیر داری باید برایت ذوالفقاری دست و پا کرد حیدر شدی و هیبتی چون شیر داری از شوکت چشم تو دشمن میگریزد پلکی بزن تا عالمی بر هم بریزد حالا که خاکم را سرشته دستهایت بگذار باشم تا همیشه خاکِ پایت بال و پَری میخواهم امشب از تو آقا تا که تمام عمر باشم در هوایت آه ای اذانگوی سحرهای مدینه یادِ نبی را زنده میسازد صدایت ای کاش چشمانم تبرّک میشد امشب گرد و غبار بالِ خاکیِ عبایت ای زینتِ کربوبلای حضرتِ عشق بگذار باشم زائرِ پایین پایت عمریست از مِهرِ تو در دل توشه دارم شوقِ طواف مرقد ششگوشه دارم علیُ الاَعظم، علیُ الاعَلی علیُ الاَکبر، علی گلِ لیلا