عشق چون گوهر نایابش كرد

عشق، چون گوهرِ نایابش كرد 
عاقبت، داغِ حسین آبش كرد 

ای كه به عشقت اسیر، خِیلِ بنی آدمند 
سوختگانِ غمت با غمِ دل خُرَمَند 

هركه غمت را خرید، عشرتِ عالَم فروخت 
با‌ خبرانِ غمت، بی‌خبر از عالَمند

حسین، حسین ...