عزّت یعنی دقایقی که با تو بشینی نه دیگران

عزّت یعنی دقایقی که با تو بشینی نه دیگران
اون دیده‌شدنی قشنگه که تو ببینی نه دیگران

تا جلو چشمِت باشم، مثل تیغه بندَم کن
هر جا دیدی افتادم، از زمین بلندَم کن

با کرَم دلمو سوزوندی
زیر دِین کسی نموندی

لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد
ای مهربان‌تر از پدر و مادرم، حسین

اباعبدالله...