عبدی که بود پست و هوسران ‌تر از همه

عبدی که بود پست و هوسران‌تر از همه
برگشته سربه‌زیر، پشیمان‌تر از همه

از خود فرار کرده غلام فراری‌ات
سوی تو بازگشته گریزان‌تر از همه

یا که مرا مقابل این خوب‌ها بزن
یا که مرا ببخش نمایان‌تر از همه

از روی جهل، حال خوشی را که داشتم
بر معصیت فروختم ارزان‌تر از همه

وقتی سلاح اشکِ مرا غفلتم گرفت
ماندم میان معرکه حیران‌تر از همه

غیر از تو ای کریم کسی می‌خرد مگر؟!
آن را که بی‌بها شد و ویران‌تر از همه

من ناامید نیستم از لطف و رحمتت
هستم اگر چه بی‌سروسامان‌تر از همه

خواهی گرفت روز حساب و کتاب خلق
بر نوکران فاطمه آسان تر از همه

دلبسته‌ام به لطف کریمان، در این میان
بر رحمت حسین فراوان‌تر از همه

بالای تل زینبیه آه می‌کشید
اُخت الحسین پاره گریبان‌تر از همه

بر نیزه تکیه داد ولی باز نیزه خورد
شاهی که بود زخمی و عطشان‌تر از همه

*****
شاعر : محمدجواد شیرازی

********