عبد فراری

سر خورده برگشت عبد فراری
آورده‌ام بی‌تو بدبیاری

در خانه بگذار من هم بمانم
این بنده شاید آمد به کاری

دستِ گناهان بالم گرفته
اشکی ندارم، حالم گرفته

مهدی که از من دارد گلایه
(انگار قلبِ عالم گرفته)۲