عالم حریم حرمت آل پیمبر است

عالم حریمِ حُرمت آل پَیمبر است
کلِّ فلَک، همان فدکِ آل کوثر است

چیزی ندارد این دو جهان غیر فاطمه 
دنیا چو گوی، در کفِ دستان حیدر است

ما غیرِ خیرِ فاطمه خیری ندیده‌ایم
هر نعمتی که هست سرِ خوان مادر است

آبی به حُرمت حَرم ثامنُ الحجج 
ایران حریم حضرت موسی بن جعفر است

اصلاً قسم به حضرت معصومه و رضا
این مملکت هدیه‌ی زهرای اطهر است
 
مکه، مدینه، سامره، کربُبلا، نجف
تا کاظمین یکسره با  قم برابر است 

بالاترین زمان که پس از روز مادر است 
معصومه شاهد است، همین روز دختر است

آمد چه دختری، چو زینب کند قیام 
جانِ برادر است و رضا جانِ خواهر است 

از مشهدِ شَهَنشَه و شیرازِ شاهچراغ
تا قم حریم این دو سه خواهر خواهر برادر است 

شوق زیارت و حرم و آب و دانه‌ام 
یعنی که من کبوتر این آستانه‌ام 

ای مرقد تو قبله‌ی عالم، تو را سلام 
ای امتدادِ سوره‌ی مریم، تو را سلام 

ای جانشین زینب و زهرا به حِلم و صبر 
جام طهور کوثر و زمزم تو را سلام

ای پاره‌ی تنِ همه‌ی آل مصطفی 
وِی بِضعَه‌ی نبیِّ مکرّم تو را سلام

ای بارگاه قدسیِ تو آشیانه‌ای
بر بهترین سُلاله‌ی خانم تو را سلام 

آئینه دارِ معرفهُ الفاطمه تویی 
ای راز دارِ خلقتِ آدم تو را سلام 

باید تو را عقیله‌ی دوّم صدا کنیم 
عِلم لَدُنی تو را مُسلّم، تو را سلام 

نیکان تو را ملیکه‌ی اسلام خوانده‌اند
ای وصف تو ز نَیّرِ اعظم، تو را سلام

عشق رضا و شوق حریمت، دو بالِ عشق
با این دو بال، نیست در عالم زوالِ عشق

ما را اگر به کشور تو بار داده‌اند 
یعنی به ما خزائنُ الاسرار داده‌اند

بعد از ولای فاطمه و زینب و حسین
بر زینبِ رضاست که این کار داده‌اند

تو خود نشانِ سلسله‌ی این امانتی 
یعنی تو را ولایتِ ابرار داده‌اند 

وقتی حدیث می‌کنی از جدِّ اکرمت 
بر تو کلامِ فاطمه انگار  داده‌اند 

موسی سِرشتی و گُلِ موسی بن جعفری 
دین را نمک به کام تو بسیار داده‌اند

پا جای پای حُجّتِ سَرمَد گذاشتی 
با تو به ما بشارت و اِنذار داده‌اند

طی کرده‌ای چه ناب مسیرِ امام را 
زیبات، نامِ قافله سالار داده‌اند