عاشقان را صحبت از عشق و شهادت عار نیست

عاشقان را صحبت از عشق و شهادت عار نیست
هرکه در این بزم، محروم است از احرار نیست

بزم ما هنگامه‌ی رزم است و میدان جهاد 
مرد عزم و رزم را جز دیده‌ی بیدار نیست

هرکه در خواب است زیر پای دشمن له شود
اُمّتِ غافل، مطیعِ حیدر کرار نیست

روشنی بخشد به پیرامونِ خود شخص بصیر
شمع چون خاموش شد جزو اولوالابصار نیست

بی بیان تبیین نگردد واقعیت هیچ گاه
بعد عاشورا چو زینب عشق را غم‌خوار نیست

سید سجاد شد تبیین‌گر کرب و بلا
علم او را هم‌چو باقر هیچ پرچم‌دار نیست

صحبت از بنیان‌گذار مکتبِ شیعه است و بس
لب فرو بستن در این مدحت، سزای یار نیست

او حواس و هوش ما را جمع کرده گرد دین
غیر امام جعفر صادق کسی هشیار نیست

دین حق را با فداکاری رسانده است دست ما
ورنه حرفی از شهادت، حرفی از ایثار نیست

او به ما آموخت راه و رسم زهرایی شدن
عزم و رزم ما بدون درس او پیکار نیست

کربلایی بودنِ ما از امام صادق است
روضه و هیئت بدون روضه‌اش در کار نیست

نیست بی شیخظ الائمه هیچ راهی تا خدا
بنده‌ی صالح بدون او قدم بردار نیست

آنچه دانشگاه دین را در جهان بنیان گذاشت
جز رئیسِ مذهبِ شیعه به هر اعصار نیست

آری حوزه ها از اوست، دانشگاه از او
احیا شود مرجعیت بی ولای امر با معیار نیست

منطق و اخلاق و عرفان و کلام و فلسفه
جز نَمی از علمِ بی پایانِ آن دلدار نیست

پاسخ هر شبهه با آیات قرآن  می‌دهد
هیچ دینی در جهان راهش چنین هموار نیست

یک نگاهش از همه خلقت گره وا می‌کند
سائلی نومید در عالم از این دربار نیست

با همه لطفی که بر ما داشت حقش این نبود
این سزاوار امام عترت اطهار نیست

خانه‌اش آتش زدند و ماجرا تشدید شد
داستان کوچه را شایسته‌ی تکرار نیست

دست بسته از حرم بردند مانند علی
او مگر نورِ دو چشمِ احمد مختار نیست

پا برهنه سر برهنه، تو پیاده آن سوار
پیرمرد است و سزایش این چنین رفتار نیست

یاد زجر افتاد و یاد آن سه ساله عمه‌اش
گرچه چون طفل یتیمی دست استکبار نیست