ظهور کن

پوشیه دو سه ماه روته
یه کبودی رو بازوته
خنده‌هات واسه تابوته
دل‌خوشیتو ببین

دیگه در رو نمی‌بندیم
میخ و از روی در کَندیم
به اجل داری می‌خندی
زندگیتو ببین

ندیده چشمِ تاریخِ این شهر به صلابت من
گریه کن زیر چادرت امشب به نجابت من
دو سه ماهه می‌خنده مُغیره به خجالت من

واااای خانوم... 

****

زخمای بدنت درده
بی‌هوا زدنت درده
اشکای حسنت درده
شدی نقش زمین

اونکه پیدا نشد چاره است
اونکه گم شده گوشواره‌ است
جگر کیه صد پاره است
غریبی رو ببین

نمک پدرت رو به زخم جگرت می‌زدن 
سیلی و نباید به تو پیش پسرت می‌زدن 
کاش دروغ باشه اینکه غلاف و به سرت می‌زدن 

ندیده چشمِ تاریخِ این شهر به صلابت من
گریه کن زیر چادرت امشب به نجابت من
دو سه ماهه می‌خنده مُغیره به خجالت من

واااای خانوم...