گرچه همیشه رازم، پیش تو برملا بود

گرچه همیشه رازم، پیش تو برملا بود
نشکن دل کسی که، کارش خدا خدا بود

(شرمنده‌ام به قرآن، خیلی خراب کردم) ۲
ویرانه‌ی دل من، یک روز خوش‌نما بود

ظرف پر از ترک را، نقداً خودت خریدی
قلب شکسته‌ی من، با این که بی بها بود

(دست از تو تا کشیدم، دنیا کشیدم زر) ۲
عاشق بدون معشوق، سهمش فقط بلا بود

(تا گوشه‌ای نشستم پیشم نشستی انگار) ۲
پس راه اصلی وصل، در کنج انزوا بود

(حتی نگفته‌ای کیست، من را بغل گرفتی)۲
بخشایشش همیشه، بی چون و بی چرا بود

چادر نماز زهرا، مصداق یا مجیر است
در اوج بی پناهی، مادر پناه ما بود

آب و غذای ما را، شخص حسن رسانده
رزق از کریم خوردن، خوشبختی گدا بود

بی‌چاره‌ام به حق حیدر، الهی العفو
(مهر قبولی من، در دست مرتضی بود) ۲

قیمت گرفت تربت، تا خاکی از نجف شد
ایوان طلای حیدر، اعجاز کیمیا بود

(نوکر دلش گرفته، دلتنگی‌اش حسین است) ۲
ای کاش روزی ما، امسال کربلا بود

حسین عزیز مادر...

افطار تشنه‌لبها، اشک است اشک روضه
(یاد همان لبی که، پامال چکمه‌ها بود) ۲

حسین عزیز مادر... 

کهنه حصیر ده هم، جمعش نکرد آخر
آن جسم قطعه قطعه، از بس جدا جدا بود